Praca niniejsza jest próba zwięzłej syntezy dorobku w dziedzinie programowania elektronicznych maszyn cyfrowych do roku 1971 na tle postępu technicznego i rozwoju zastosowań. Nie jest ona podręcznikiem programowania ani też rozprawa teoretyczną. Przeznaczona jest w zasadzie dla praktyków (projektantów i programistów) jako lektura pogłębiająca ich zawodową wiedze ogólna w zakresie elektronicznej techniki obliczeniowej (uwalniająca poniekąd od studiowania obszernej obcojęzycznej literatury specjalistycznej). Bedzie przeciwdziałac zbyt waskiej specjalizacji (polegajacej na "przywiazaniu" do jednego typu maszyny, tej zainstalowanej w osrodku obliczeniowym danego projektanta czy programisty) oraz stworzy pomost do dialogu pomiedzy teoretykami programowania i programistami-praktykami.

Programowane maszyny cyfrowe spowodowały zasadniczy zwrot w zakresie stosowania matematyki przez naukę i technikę. Około piętnastu lat temu problemy obliczeniowej wymagające wykonania około miliona operacji arytmetycznych, stanowiły granicę ludzkich możliwości, dziś — przy użyciu nowoczesnych programowanych maszyn cyfrowych — rozwiązywane są problemy wymagające miliarda operacji arytmetycznych.