Dzieje znaku Polski Walczącej przedstawione poprzez opowieści o brawurowych akcjach młodych Polaków, którzy pokazywali okupantowi, że „Jeszcze Polska nie zginęła...”.
„«Kotwica», jako znak Polski Walczącej, ukazała się po raz pierwszy na murach Warszawy w roku 1942. Była znakiem polskiej walki konspiracyjnej i nadziei społeczeństwa na pokonanie agresora.
Dzisiaj, mimo że dzieje jej powstania są mało znane, «Kotwica» jest nadal wykorzystywana jako symbol polskiej niepodległości”...

Publikacja stanowi przewodnik po miejscach upamiętnionych tablicami i pomnikami. Poszczególne obiekty omówiono według alfabetycznego zestawienia kolejnych ulic, przy których się znajdują. Każde miejsce opatrzono opisem wydarzeń lub życiorysem osób z nim związanych. Ponadto obszernie opisano liczne zabytki kultury na terenie Mokotowa, które podkreślają znaczenie tej dzielnicy w dziejach Warszawy.

Wagonik pędzi po torach w niekontrolowany sposób. Przed nim znajduje się pięć osób, a na bocznym torze stoi jeden człowiek. Wyobraź sobie, że znajdujesz się akurat tuż obok zwrotnicy, która może zmienić tor wagonika. W ten sposób uratujesz pięć osób, ale poświęcisz jedną. Czy zdecydujesz się pociągnąć za wajchę? Albo obserwujesz zdarzenie z kładki. Jedyną możliwością uratowania ludzi jest zrzucenie ciężkiego przedmiotu na tory. A ty stoisz tuż obok bardzo grubego faceta...

Zbiór szkiców Spotkania z filozofią, którego kolejne wydanie przedkładam Czytelnikom, opatrzyłem podtytułem Od Heraklita do Husseria. Podkreśla on popularny charakter książki: zależało mi nie tyle na rozwiniętej i ścisłej metodologicznie prezentacji systemów, ile na wstępnym - prowadząc przy tym wykład, zgodnie ze znaną formułąEinsteina, tak prosto, jak tylko możliwe, ale nie prościej - zapoznaniu Czytelnika z problematyką filozoficzną.