Polska, początek XXI wieku. Artystka wymykająca się zaszufladkowaniu i eksperymentujący muzyk. Dwójka outsiderów, których bardzo wiele ze sobą łączy. Androgyniczni, szczupli, bez włosów, często ubrani w identyczne uniseksy – wyglądają jak męska i żeńska wersja tej samej osoby. Ich stan zakochania przypomina perwersyjną wersję narcyzmu, bo, patrząc na kochanka, patrzą na własne odbicie. W ich relacji miłość przenika się ze sztuką. Intymnym wyznaniom i gestom nadana zostaje artystyczna forma. I odwrotnie – sztuka jest ich sposobem na życie emocjonalne. Żyją w stworzonym przez siebie świecie, w którym mogą wszystko projektować i kontrolować. Wszystko, oprócz własnych emocji.

Nieopodal Marsylii w nadmorskiej posiadłości zamożny Maurice (Fred Ulysse) dostaje udaru. Mężczyzna staje się niedołężny i nie ma wątpliwości, że niebawem umrze. Do willi przybywają zawiadomieni o nieszczęśliwym wypadku ewentualni spadkobiercy, wśród których są dorosłe dzieci chorego: ironiczny intelektualista Joseph (Jean-Pierre Darroussin), Angele (Ariane Ascaride), która realizuje się zawodowo jako aktorka, oraz właściciel restauracji, Armand (Gérard Meylan). Chociaż niegdyś wiele ich łączyło i spędzali razem dużo czasu, z biegiem czasu ich bliskie relacje się rozluźniały. Skupieni na własnym życiu pozwolili, by więź zanikła. Spotkanie rodzeństwa z umierającym ojcem zmusza ich do refleksji.